غزل
یونس بھٹی
بھیڑاں دے وچ کلا ہویا پھردا اے
دل شوہدا تے جھلا ہویا پھردا اے
ٹکا نتھلی والی روون ہجراں نوں
پِٹ پِٹ پاگل چھلا ہویا پھردا اے
منڈیاں گتاں کڑیاں بودے رکھے نیں
تک لو کم اولاّ ہویا پھردا اے
جس دی نہیاں دے وچ رت اے میری، اج
دشمن اوہ محلا ہویا پھردا اے
یونس ہتھ وچ مٹی سونا بن گئی اے
لگدا بخت سولاّ ہویا پھردا اے
