غزل
الیاس آتش
جدوں انقلاب لئی غریب جاگ پین گے
سُتے ہوئے سب دے نصیب جاگ پین گے
دل والے شیشے نوں توں صاف کر سجنا
تیرے وچوں تیرے ای حبیب جاگ پین گے
اج ساڈے روگ والا لبھدا علاج نہیں
جدوں اسیں مر گئے طبیب جاگ پین گے
کوئی نہیں نظام یارو ایتھے اصلاح دا
لوکی جدوں وگڑے‘ ادیب جاگ پین گے
سُتی قوم تائیں اج لوڑ اے جگان دی
مٹ گئی جے قوم تے خطیب جاگ پین گے
ویریاں توں ڈردے رہے دور دور نسدے
پتا نہیں سی ویری وی قریب جاگ پین گے
پیار والا نعرہ اسیں لا بیٹھے آتشا
سوچیا ای نہیں سی کہ رقیب جاگ پین گے
