غزل
زاہد صدیقی
مطلب دے منشور ہندے نیں
تاں کانے دستور ہندے نیں
نا دِسن تے کجھ نئیں دِسدا
سجن اکھ دا نور ہندے نیں
قاضی جی ایہ بھکھے ننگے
جرماں تے مجبور ہندے نیں
جہڑے چمڑی دمڑی ویکھن
منصف نئیں اوہ سور ہندے نیں
زاہد میں جے پردے چاواں
میتھوں میرے دور ہندے نیں
