غزل
شفیق قریشی
رُڑھدے جاندے سال نی میرے
ہتھ اُلار کے پھڑ لے مینوں
کوئی نہیں میرا حال نی میرے
تن وجود دی ہانڈی چاڑھی
لوں لوں دتا بال نی میرے
اُچے ٹبیاں اُتوں میں تے
آپے ماری چھال نی میرے
نہ میں وسّی نہ میں ہسّی
کیہ ماضی کیہ حال نی میرے
ککھاں وانگوں اُڈدے جاندے
دن مہینے سال نی میرے
پیراں دے وچ گھمن گھیری
لہو وچ بھجے وال نی میرے
چار چفیرے بھکھ دے ڈیرے
ہڈاں دے وچ کال نی میرے
نھیرے دے وچ ساہواں لیندا
کون اے میرے نال نی میرے
نی میرے رڑھدے جاندے سال
