غزل
بشارت احمد بشارت
پگ دا شملا بھُل گئے نیں
وچ پردیساں رُل گئے نیں
بھنگڑے لڈی چھڈ چھڈا کے
ڈسکو اُتے ڈل گئے نیں
شرم حیا دی لوئی لاہ کے
ڈنگراں وانگوں کھل گئے نیں
وَن سونیاں زہراں کھا کے
مردیاں وانگوں پھُل گئے نیں
ازادی چھڈ غلامی لے لئی
ککھاں وانگوں رُل گئے نیں
نال شراباں یاری لا کے
مرن دے اُتے تل گئے نیں
غیرت مند پنجابی منڈے
اج پنجاب نوں بھُل گئے نیں
بشارتؔ ویکھ کے حال ایہناں دے
میرے ہنجو ڈُل گئے نیں
