غزل
عمران سلیم
یقین کر لے توں دل دا سکون پاویں گا
اجڑ گئیاں نوں جے ہس کے گلے لگاویں گا
بسر کرے گا تری عمر کوئی دوجا ای
گھڑی مڑی جے حیاتی نوں داء تے لاویں گا
ملن گے تینوں اڈیکاں چ نت ایہہ نین مرے
توں میرے کول جے لمحے چرا کے آویں گا
ترے ضمیر نے تیرے خلاف ہونا ایں
جدوں توں ظلم دی حد نوں الاہنگ جاویں گا
اتر گیا واں میں تیرے وجود دے اندر
میں سانبھ لاں گا جدوں وی توں لڑکھڑاویں گا
جدوں وی ہویا مقدر ترا ترے ول دا
زمانے بھر دے مقدر وی توں جگاویں گا
جے جذبیاں دی حرارت نہیں تیرے کول سلیم
توں زندگی دے تقاضے کویں نبھاویں گا
