غزل
سلیم دلاوری
انج تے پورا پتہ ٹکانہ دسدی رہی
منزل سی پراگے ای اگے نسدی رہی
نہ گجی نہ لشکی ڈردی انبر توں
بدلی اج وی چپ چپیتی وسدی رہی
ہاسے سارے کھو کے میریاں ہوٹاں توں
دنیا رج رج میرے تے فیر ہسدی رہی
مینوں مریاں کنیان صدیاں بیت گئیاں
دنیا خورے کاہنوں ڈانگاں کسدی رہی
دل کردا سی چاواں نال میں دسدا لوکاں نوں
جناں چر وی رہی اے ساڈی چس دی رہی
فیر سلیم بھروسہ کر لاں اوہدے تے
ایہ گل ہن نہیں اکا میرے وس دی رہی
