اسیں انھیرے وچ کتھے کھڑے آں؟

اسدمفتی

میرا سیاست نال اوناں ای تعلق اے یاں ہو سکدا اے جناں کسے عام پاکستانی دا۔ یعنی میں نہ پیشہ ور سیاستدان آں نہ کرسی اقتدار دا خواہش مند۔ میری سیاست صرف اونی اے کہ ایس ملک دے لوکاں دیاں صدیاں پرانیاں اوکڑاں وچ کمی کرن لئی کجھ کر سکاں تے ضرور کراں۔ اپنے آل دوالے دے حالات توں اوہو لوک بے خبر رہ سکدے نیں جہناں دے ضمیر مردہ ہو چکے ہون یاں جہناں نوں صرف اپنی ذات نال دلچسپی ہووے جے تسیں اپنا شمار اجہے لوکاں وچ نہیں کردے تے فیر تہانوں اپنے آل دوالے رہن والیاں دیاں محرومیاں دا احساس وی ہووے گا۔ تسیں جے سوچن سمجھن دی صلاحیت توں محروم نہیں تے فیر تسیں ایہ غور وی کرو گے کہ آبادی دی اکثریت محرومیاں دا شکار کیوں اے تے جے تسیں دل درد مند رکھدے او تے فیر موجودہ خرابیاں نو ںدور کرن لئی اگے وی ودھو گے عملاً نہ سہی تحریری طور تے ای سہی۔ جلسے وچ نہیں تے گھر وچ‘ محلے وچ‘ اپنے حلقہ احباب وچ‘ جتھے وی موقع ملے تسیں ایس ظالم نظام دے خلاف آواز بلند کرو گے جو کجھ بندیاں دی جھولیاں بھر رہیا اے تے آبادی دی غالب اکثریت نوں زندگی دیاں بنیادی لوڑاں تے معمولی آسائشاں توں وی محروم رکھ رہیا اے ایہو سیاست اے۔
میں ایہ معروضات ایس لئی پیش کیتیاں نیں کہ میرے کجھ قارئین تے دوستاں نے اعتراض کیتا اے کہ میں سیاست وچ پے گیا واں۔ شاید اوہ چاہندے نیں کہ میں اپنے خول وچ رہواں‘ آل دوالے توں اکھاں بند کر لواں تے ایہ تاثر دیواں کہ سب اچھا اے۔ کاش میں انج کر سکدا پر افسوس کہ سب اچھا سی‘ نہ ہن اے تے نہ ٹھیک ہون دی امید کیتی جا سکدی اے ایہدے لئی بے غرض تے اپنے مفادات دی قربانی دین والے بہت سارے بندیاں دی لوڑ اے۔ ایہدے لئی لوکاں دے کول اپڑن تے اوہناں دے دکھ درد معلوم کرن دی لوڑ اے ایہدے لئی دیارغیر وچ بہہ کے ملک عزیز لئی سوچن دی لوڑ اے گھر گھر جان‘ ہر بوہے تے دستک دین‘ اوہناں نوں صبح دی خوشخبری دین دی لوڑ اے۔ کیہ اسیں انج کر رہے آں؟ کیہ اجہے کوئی آثار نظر آندے نیں کہ اج نہیں تے کل ایہ کم شروع ہووے گا۔ مینوں افسوس نال کہنا پیندا اے کہ مینوں انج ہوندا نظر نہیں آ رہیا سگوں اجہے کوئی آثار وی نہیں۔ دوجے پاسے کجھ سیاستداناں‘ دانشوراں‘ ادیباں تے صحافیاں دا اک اجیہا گروہ پیدا ہو گیا اے جو اک محدود طبقے دے مفادات دا تحفظ کر رہیا اے رائے عامہ نوں گمراہ کیتا جا رہیا اے۔ اجہے وچ کسے باضمیر بندے یاں ادارے دا چپ رہنا ممکن نہیں۔ میں معروف معنی وچ سیاست نہیں کر رہیا پر ملک عزیز دا اک ذمہ دار شہری ہون دی حیثیت نال اپنا فرض نبھا رہیا واں۔ میری آواز کمزور سہی پر حق و صداقت دی قوت میرے نال اے ایس لئی میں اپنی ہمت دے مطابق ایہ کم کردا رہواں گا میری نظر دے سامنے اجہیاں بہت ساریاں مثالاں نیں جتھے سانوں کھل کے اپنا نقطہ نظر پیش کرنا چاہیدا سی پر حکومت وقت نے حق و صداقت لکھن والیاں دے قلم کھوہ لئے۔ ماضی تے نظر ماریئے‘ سانحہ مشرقی پاکستان نوں ای لوو جہڑے لوکاں نے بنگلہ دیش بن دے تے ایس مملکت خداداد نوں ٹُٹدے ویکھیا اے اوہناں نوں چنگی طرح یاد ہووے گا کہ جدوں اوتھوں دے لوک اپنے جائز حق لئی جدوجہد کر رہے سن تے ایسے بے ضمیر ٹولے نے اوہناں نوں شرپسند تے دہشت گرد ورگے الفاظ نال یاد یکتا۔ تسیں جے اوس زمانے دے اخبارات چک کے ویکھو تے ایسے قسم دے دلائل تے القابات نال جھوٹ د اپرچار کیتا گیا تے فیر ساریاں نے ویکھیا کہ جھوٹ دا انجام کیہ ہویا۔ اسیں ایناں وڈا نقصان اٹھا لیا پر اپنی جہالت‘ عصبیت تے کم عقلی منن دی تھاں اپنیاں گلاں تے اصرار کردے رہے تے کر رہے آں۔ ذرا سوچو اسیں کس پاسے جا رہے آں؟ تریخ کدی اجہے لوکاں نوں معاف نہیں کردی جو اوہدا رخ پہچانن دی صلاحیت توں محروم ہوندے نیں تے اج وی جے تسیں عقل و خرد دی واگ ہتھ وچ نہ لئی تے انج دے ای حالات پیدا کردے رہے تے نتیجے اوہو نکلن گے جو ایس توں پہلاں نکل چکے نیں۔ ایس گل نوں سمجھن لئی کسے غیرمعمولی فہم تے دانش دی لوڑ نہیں بس ذرا جیہا نظر جھکا کے اپنے گریبان وچ ویکھن دی لوڑ اے۔
آئو ہن ویکھنے آں کہ اسیں کیہ کیتا اے اسیں امیداں‘ وعدیاں تے دلاسیاں دے سہارے اک ہور سال گزار دتا۔ 365 دن انتظار دی سولی تے لٹکا دتے۔ نویں ورھے دا سورج نکلے دو مہینے توں اُتے ہو گئے پر وگدے دریاواں دا رنگ بدلیا نہ سورج دی تمازت وچ تیزی آئی اے۔ ٹھنڈیاں راتاں دی یخ بستگی وی اوہو اے تے امیداں‘ وعدیاں تے دلاسیاں دی برات وی نہیں ٹری۔ میں پچھلے ورھے ایہناں دیہاڑیاں وچ منگی گئی دعا دہرانا واں تسیں وی ہتھ چکو کہ دکھاں دی ان کہی ان دیکھی مشکلاں توں نجات دا ایہ آخری سال ہووے۔
مجھے کمی نہیں رہتی کبھی محبت کی
یہ میرا رزق ہے اور آسماں سے آتا ہے