غزل
سعیدقیس
جی تے کردا اے میں وی جا کے باری وچ کھلوواں
اوہ لنگھے تے اوہنوں تک تک اُچی اُچی روواں
لوکی اپنے گگھو گھوڑے ویچ کے ٹر جاندے نیں
میں ای جھلا فجراں تیکر بیٹھا مٹی گوواں
کدھرے کوئی اکھ بچا کے لے ناں جاوے پونجی
کندھاں توں پرچھاویں پھڑ پھڑ بکلاں ہیٹھ لکوواں
ایسے ڈر دے ہتھوں اوہنوں لبھن وی نہیں جاندا
اوہ مل جاوے تے فر خورے آپ گواچا ہوواں
گھر وچ بیٹھا بیٹھا قیس میں ایہو سوچدا رہناں
کیڑے کیڑے پھُل اُگاواں کیڑے ہار پروواں
