غزل

آتش کیانی

توں کیہ جانیں دنیادارا لذتاں عشق خمار دیاں
میرے وانگر پی کے تکو رمزاں اس اسرار دیاں
اس جگ اندر عاشق لوکیں کئی واری میں تکے نیں
جت کے ہور کسے دی خاطر اپنی بازی ہار دیاں
جسے بھاویں پین تراٹاں پن کے کدے نہ پیواں میں
اپنا اندر طعنے دیوے رمزاں ٹوکاں مار دیاں
اپنا آپ وی ویچ کے پی جا انکھ دا سودا کرنا نہیں
اپنے سر نوں سانبھن نالوں سوچاں سانبھ وقار دیاں
منگویں گہنے منگویں ہوندے منگے پنے یاداں کیوں
دن پھردے پرچھاویں وانگوں سوچاں سوچ وچار دیاں
بھکھ نے آپا دھاپی پائی ہوراں بارے سوچے کون
اپنے مطلب خاطر متر نوکاں جیوں پرکار دیاں
سبھ کجھ مولا دتا آتش اکو سدھر باقی اے
اپنے کول بلا لوو آقاؐ عرضاں نیں بیمار دیاں