غزل

سلیم دلاوری

ہنیریاں دے مسافرا اوئے توں ایس گل دا دھیان رکھیں
جے آ ای جاندی اے موت ساہنویں تے ہمتاں نوں جوان رکھیں
ایہ بدلے پل پل ہوا دی نیت حیات پینڈائے سمندراں دا
او لہراں جاناں بچا کے نسن توں نال ایسے طوفان رکھیں
ایہ نرمی سختی پیار نفرت حلیمیاں تے غرور کامل
ہے خورے کس کس دی لوڑ پینی توں سنگ سارا سامان رکھیں
غریب تینوں حبیب جانن تے ظلم تیری ہوا نہ ویکھے
نال دھرتی د ے وچھ کے چلیں تے نال اینی اچان رکھیں
ایہ روندے چہرے تے ڈہلدے اتھرو آ ویکھ تینوں اڈیک رہے نیں
ایہ راہواں دیندے نیں درداں مارے تروڑ دیوں نہ مان رکھیں
او حشر تیکر وفا دے راہی وی تینوں کر کے سلام لنگھن
جاندا جاندا توں راہواں اُتے سجا کے ایسے نشان رکھیں
سلیم چارے ای ہن اوکھے تے باجھ ایہناں توں کجھ نہیں ملدا
او پیار رکھیں پریت رکھیں ایہ دنیا رکھیں جہان رکھیں