غزل
شکیل امجد صادق
بہہ توں ساڈے نیڑے نیڑے
دُکھ سناواں کیہڑے کیہڑے
ہجر سیاپے مکدے نائیں
کھوہ نیناں دے گیڑے گیڑے
تیرے بعد بہاراں مُکیاں
خالی ہوگئے ویہڑے ویہڑے
رانجھا کدھرے لبھدا ناہیں
ہر تھاں دسن کھیڑے کھیڑے
یار ملاح نے ٹھگی کیتی
ڈب گئے ساڈے بیڑے بیڑے
اسیں شکیل آں چُپ چپیتے
سانوں نہ کوئی چھیڑے چھیڑے
