غزل
طفیل عامر
توں ساڈا نہیں پر جڑ سانوں
پئی جاپے ڈاڈھی تھڑ سانوں
کٹھ وچ چوبارے رہندے ساں
وکھ ہوئے ملی سی کڑھ سانوں
کیہ سدھراں نال ایہہ بری ہوئی
کیہ کردیاں نے ایہہ بُڑ بُڑ سانوں
توں ہور دے بیبا لڑ لگناں
کیوں تک ناں ایں مڑ مڑ سانوں
اسیں حوصلے نال آں مرن والے
دیو زہر نہ بول کے گڑ سانوں
دس پیار دے باجھوں کیہ رہندا
کیہ اڑنے آکھیں اڑ سانوں
تینوں عامرا اج پئے ڈکنے آں
فیر آکھیں نہ کل کجھ مڑ سانوں
