غزل
رمضان شاکر
ایتھے سارے لوک پرائے
کنہوں کوئی یار بنائے
خود غرضی دے پتلے سارے
کون کسے دی پیڑ ونڈائے
نمے نمے ہاسیاں اندر
انکھی دل نے درد چھپائے
اوہ سکھاں دی نیندر مانن
جنہاں ساڈے چین چرائے
وعدہ کر کے توں نہ آیوں
جھلیاں اکھیاں نیر وگائے
میں سجناں دے دتے دکھڑے
ہس کے اپنی جھولی پائے
جے لائیاں تے رونا کیوں ایں
عشق دی قیدوں کون چھڑائے
عشق نہ ہوندا کامل اوہدا
جو نہ اپنا آپ مٹائے
اج وی مینوں یاد نیں شاکر
اوہدی زلف دے سنگھنے سائے
