غزل
ارشد منظور
جِنے فصل دے دانے نکلے
کیڑیاں کھادے کانے نکلے
رب تے کوئی گلہ نئیں مینوں
میرے لیکھ نمانے نکلے
کھل گیا بھیت عشق دا سارا
اتھرو کیہ مرجانے نکلے
میرے دھیاں پُتر ویکھو
میتھوں ودھ سیانے نکلے
اوہنے جد وی کیتیاں گلاں
منہہ چوں کھنڈ مکھانے نکلے
میرے دل دے ریڈیو وچوں
نورجہاں دے گانے نکلے
اج الماری کھولی ارشد
کِنے درد پرانے نکلے
