غزل
نکی جوہ دے اج وی مسئلے اوویں نیں
ساڈے ہتھیں خالی تسلے اوویں نیں
جس دی خاطر سنگت چھڈی دنیا دی
اوہدی سرخی اوہدے کجلے اوویں نیں
ہن وی ول سمندر مونہہ دریاواں دے
اس دھرتی دے چھپڑ کنگلے اوویں نیں
اک دوجے دی جھگی ساڑی جہناں توں
اوہناں دے تاں روشن بنگلے اوویں نیں
گھر گھر جھنڈا لگا دور عوامی دا
فر وی آل دوالے اسلحے اوویں نیں
کھبے وی میں جھاتی ماری سجے وی
دوواں وچ طبقاتی جنگلے اوویں نیں
پھُل سرہوں دا بن گئے وچ وچھوڑے دے
تیرے کسراں جوبن رنگلے اوویں نیں
