غزل

عارف جاوید

کھجھ کھجھ پیندا’ ایویں گل ودھائی جاندا
آپ وی روندا سانوں نال روائی جاندا
میں وی آں پر ہور وی کنے ڈگے ویکھے
بن ٹھن کے اوہ سبھ دے ہوش اڈائی جاندا
مکے جا جا وعدے کردا کیہ فیدہ اے؟
سانجھ سلوک چ اوویں وتھاں پائی جاندا
ایہہ دنیا تے کد دی یارو! مک چک جاندی
خورے کہڑا ہن وی کھیڈ کھڈائی جاندا
ویلا ضدی بال دے وانگوں کھیڈاں کھیڈے
سانوں وانگ غبارے اچا چائی جاندا
خورے اوہ مایوس اے ساڈے کولوں تاہیوں
نویں فرشتے دنیا وچ گھلائی جاندا
رب ضروری اے تے فیر اوہ اکو چنگا
کاہنوں پتھر گھڑ گھڑ رب بنائی جاندا
سوکھا سی تے ساڈی اوہنے وات نہ پچھی
اوکھے ویلے عارف حق جتائی جاندا