غزل
بیگم شاد چغتائی
ساری رات جو اتھرو کیرے نیں دس شاد توں کیہ بنایا ای
نہ توں اوہدے کول جا سکیوں نہ اوہ تیرے کول ای آیا ای
اوہدی جان کے بے پرواہی نوں توں فیر وی آساں لا دتیاں
رات اکھیاں دے وچ کڈھ دتی دس ہتھ تیرے کیہ آیا ای
ایس عشق دی سول کولّی اے نہ ایہہ نکلے نہ چین آوے
ایس پیڑ پواڑے پائے نیں ایہنے انگ انگ نوں تڑفایا اے
