غزل
مجاہد اقبال مجاہد
کدی دل نوں چاء چڑھدے سن ہن ذرا گھبرا جاندا اے
اچن چیتی ساڈے گھر وچ جد کوئی پروہنا آ جاندا اے
مدتاں ہوئیاں اوس بے دردی پرت کے پھیرا پایا ناں
جد وی آکھیا آ کے مل جا نواں ای لارا لا جاندا اے
چنگے بندے خورے کاہنوں چھیتی دے نال ٹر جاندے نیں
کنڈے جیویں عمراں دے لئی پھل چھیتی کملا جاندا اے
دھک دھک دل کردا ہر دم چھم چھم اکھیاں وسدیاں نیں
آ کے راتیں تیرا سفنا انج دی بھاجڑ پا جاندا اے
دیوے مینوں کوئی تسلی نہ لے کے آوے سجناں نوں
بھل جا اوہنوں یار مجاہد؟ ہر کوئی ایہہ سمجھا جاندا اے
