ٖغزل
شکیل امجد صادق
کلی، چھپر، میحل منارے کھلر گئے
اکھاں دے ان گنت نظارے کھلر گئے
سبِ نظراں بس چن دے ول ای گیئاں سن
ایسے دکھ دے پاروں تارے کھلر گئے
میں ڈبیا تے پانی چپ چپیتا لگا
میں تریا تے دور کنارے کھلر گئے
میری کنڈ دے اتے بھار اے صدیاں دا
اوہدی واری بھار اوہ بھارے کھلر گئے
اوہدی اکھ داکوئی مقابل ملیا نہ
موتی، ہیرے، شبنم پارے کھلر گئے
کلم کلا بیٹھ کے ویکھاں ویڑھے نوں
جندڑی دے وچ جنہے، سارے کھلر گئے
اکھاں وچ جگراتا امجد ورھیاں دا
لبھے سی جو خاب ادھارے کھلر گئے
