غزل
سلیم دلاوری
کلاساں تے اکلاپے دا وسدا سی نت سئون
یار ملے تے اوکھا ہو گیا اپنا ہن کھلون
اپنی سوچ نہ اپنی مرضی نہ اج اپنے ویلے
سوچ خیال دیاں اوہ پریاں کسراں ہتھیں آئون
آون والے پیار دی چنتا دے کے جین نہ دیون
ٹر جاون تے جاون والے پرت نہ پھیرا پائون
بیتیاں باتاں یاد کراں تے اسراں ہاواں نکلن
پشلی راتیں جسراں کوئی دکھیا گائوندا اے گون
میری انکھ انا یاں تیرے نال اوہ کیتے وعدے
خورے کہڑی گل نہیں دیندی مینوں گل توں بھون
جے سلیم وی دل دی من کے ہو گیا چپ چپیتا
تیرے نال ایہ مٹھیاں مٹھیاں گلاں کرسی کون
