غزل
الیشع ایاز
شیشیاں نوں چہرے موڑ دے تے جا
منظرا اوہ ویلے موڑ دے تے جا
رب دا ناں ای نخرے پٹیے وائے نی
رُکھوں ڈگے پتے موڑ دے تے جا
رل گزارے ویلے دی گٹھڑی وچوں
تھوڑے جنے ہاسے موڑ دے تے جا
ساڈے اگوں منزل کسے ہٹا لئی اے
راہیا ساڈے رستے موڑ دے تے جا
میں فر آپے لکھتاں دے پھٹ سی لاں گا
لہو وچ ڈبے ورقے موڑ دے تے جا
لے جا ایہ تعبیراں نوں کیہ کرنا میں
مینوں میرے سُفنے موڑ دے تے جا
لہراں نوں میں کہ لاں گا ایہ کشتی
توں کاغذ دے پاسے موڑ دے تے جا
