غزل
آتش کیانی
سورج مکھ پرتایا اے
سوچ تے نھیرا چھایا اے
میرا جیون سارا اُس
مٹھی وچ لکایا اے
دل دی پھٹی اُتے میں
اکو ناں لکھوایا اے
اندر دا میں ہر موسم
اکھراں وچ وسایا اے
ویلے نوں زنجیر کراں
یاداں گھیرا پایا اے
آتش دھرتی ماتا لئی
جین دا مُل چکایا اے
