غزل
حکیم ارشدشہزاد
پِنڈے اُتے لاسے غم دے
جُپے وچ کھراسے غم دے
پانی دی تھاں اتھرو پیتے
لگدائے اسیں نواسے غم دے
خشیاں دا مضمون نہ کوئی
ساڈے کول خلاصے غم دے
جاواں کہڑے پاسے ربا
پھنیئر آسے پاسے غم دے
کسراں ویڑھے وچوں جاون
کڈھے کون نکاسے غم دے
دل دی تکڑی دے وچ تولاں
ارشد چارے پاسے غم دے
لَے بھائیا اسیں ٹُر چلے آں
سر تے بنھ مڑاسے غم دے
