غزل
بشیر کمال
کیہ رکھیائے تکراراں وچ
واہوا موج اے پیاراں وچ
آ ہاں آپ نکھیڑا کرئیے
پھلاں وچ تے خاراں وچ
بندے سارے اِکوّ جہے نیں
فرق ہے تے کرداراں وچ
میں تے تتلی رَلدے ملدے
رہیے مست بہاراں وچ
کوئی پِھک دا کارن بن دائے
بہتے گھوڑے ہاراں وچ
بشیر کمال جیہا کوئی بندہ
لبھدائے اِک ہزاراں وچ
