غزل
آتش کیانی
چپ نے گل سمجھائی چپ
دڑ وٹ جا مونہ آئی چپ
سوچاں تے تنہائی چپ
صبر نے ہور ودھائی چپ
مینوں راس نہ آئی چپ
اپنی گھٹ پرائی چپ
ازلوں گئی ورتائی چپ
لسیاں حصے آئی چپ
لب تے یار وسائی چپ
جسا جاندی کھائی چپ
آتش سر تے چائی چپ
غربت دی ماں جائی چپ
