غزل
ذین شکیل
ساریاں گلاں رد کر دیناں
قسمے میں وی حد کر دیناں
اوہنوں کیویں بھلاں جس نوں
یاد کرن دی حد کر دیناں
جتھے تیرا ناں سن لیناں
اپنی ہستی رد کر دیناں
پرچھاویں نوں آسرا دے کے
اپنے آپ توں ودھ کر دیناں
لوکی پچھے پے جاندے نیں
تیریاں گلاں جد کر دیناں
او وی پیار دی حد کر دیندے
میںوی حدوں ودھ کر دیناں
