غزل

جان کاشمیری

اَگّے، پِچّھے، سجّے، کھبّے، اُتّے تھلّے ہون دیاں
باقی سارے جھوٹے دعوے موجاں پلّے ہون دیاں
ویکھ کے اوہنوں نال خوشی دے دل دی دھڑکن بدل گئی
سِر تے سمجھو آئیاں گھڑیاں بلّے بلّے ہون دیاں
اَج انسان وی مینوں لگدے روپ کوئی روبوٹاں دا
دونویں کردے ہس ہس گلّاں کلّے کلّے ہون دیاں
کِڈھا سوہنا نتیجہ پایا اُچیاں سُچیاں باتاں دا
عقلاں والے کرن دعاواں جھلّ وللّے ہون دیاں
مدت بعدوں آئیاں یاداں اِٹ کھڑکّا لان لئی
رَج رَج کے اَج حُسن نمازاں عشق مُصلّے ہون دیاں
وقت نے ماری مار اوّلی ہِلیا ہِلیا ذہن لگے
بیتیاں عمراں اُنگلاں دے وچ پیار دے چھلّے ہون دیاں
پانی ہمیشہ نیویں پاسے نس دا نس دا آوے جان
موجاں اوہدے، اوکڑاں سمجھو ساڈے ولّے ہون دیاں