غزل
شوکمار بٹالوی
میرے نامراد اشک دا کہڑا پڑا ہے آیا
مینوں میرے تے آپ تے ہی رہِ رہِ کے ترس آیا
میرے دل معصوم دا کجھ حال اس طرحاں ہے
سولی تے بے گناہ جیوں مریم کسے دا جایا
اک وقت سی کہ اپنے، لگدے سی سبھ پرائے
اک وقت ہے میں خود لئی اج آپ ہاں پرایا
میرے دل دے درد دا وی اکا نہ بھیت چلیا
جیوں جیوں ٹکور کیتی ودھیا سگوں سوایا
میں چاہندیا وی آپ نوں رونوں نہ روک سکیا
آپناں میں حالَ آپ نوں آپے جدوں سنایا
کہندے نے یار شو دے مدت ہوئی ہے مریا
پر روز آ کے ملدے اج تیک اس دا سایہ
