غزل
محمد صابر
ہن تے بھاویں بے پرواہ دے متھے لا
سانوں کسی فور فناہ دے متھے لا
اکھ دا چانن ڈھڈے کھاندا پھردا اے
ربا میری اکھ پناہ تے متھے لا
ہن رشتے نوں لوڑ وساہ دی پے گئی اے
لے جا مینوں فیر وساہ دے متھے لا
یا تے بدل کھچ کے لے جا بستی توں
یا ہوا نوں سدھی راہ دے متھے لا
ساہ نوں اپنی جند لالے پے گئے نیں
کوئی جیندا بندہ ساہ دے متھے لا
مینوں میرے اپنے پھاہ دا جھوٹا دے
میرا جثہ میرے پھاہ دے متھے لا
توں وی منیں یار شریکاں جنجاں دا
پھڑ گوانڈھوں جنج وجاہ دے متھے لا
انھی جئی ہک چس تے تڑیا پھردا اے
عبدلے نوں اج گناہ دے متھے لا
