غزل
بیگم شاد چغتائی
سجناں دا مکھ سانوں رب دا نظارا اے
جنی واری تکئے اوہ ودھ کے پیارا اے
عشق دے ونجاریاں دا حال ساتھوں پچھ نہ
ہڈیاں دا کھوہ اے تے آساں دا اجاڑا اے
جدوں اوہدی آس لائی دل میرے آکھیا
ہنے ڈب جاوے گا سویر والا تارا اے
جنہاں دے نصیب وچ چپو مارنے
اوہناں نوں تے کدی وی نہ دسدا کنارا اے
دلاں دے بیوپار والے سودے ای عجیب نیں
جہڑا بھاء کر لوے اوسے نوں خسارا اے
وڈے وڈے شملے تے خاک وچ رل گئے
جنہے دل لا لئی اوہو ای وچارا اے
اوہدا تیرے دل وچ کھبیا نہ نکلے
اک واری تک کے نہ تکیا دوبارا اے
پل وچ بادشاہ فقیر ہو جاندے
شاد تقدیر والا ایہہ اشارا اے
