غزل
ارشد منظور
قسم رب دی شباب روندا سی
سُول اتے گلاب روندا سی
کوئی تعبیر نہ ملی جگ تے
سنے اکھیاں دے خاب روندا سی
یاد کرکر کے اپنے سنگیاں نوں
کون پی کے شراب روندا سی؟
نال ہسدا ساں بھاویں لوکاں دے
دل دے اندر عذاب روندا سی
ویکھو ہسدا اے پاگلاں وانگوں
جو کدی بے حساب روندا سی
سمجھدا سی او روگ ارشد دا
جہڑا پڑھ کے کتاب روندا سی
