غزل
ارشد منظور
جے کر کدی میں پیار دی بازی نہ ہاردا
جیون میں سارا اپنا ہس کے گزاردا
وچ ہاواں ہوکیاں دے لنگھی اے زندگی
آیا نہ ساڈے اُتے ویلا بہار دا
پلکاں دے تخت اُتے اس نوں بٹھا کے
ہر ویلے دیدیاں نوں رہندا میں ٹھاردا
دل یاد کردا رہندا اوسے ای بے وفا نوں
پیندا بھلیکھا اج وی اکھیاں نوں یار دا
راہواں چ انج گواچے ہو گئے آں مٹی مٹی
ارشد نہ لبھیا رستہ اپنے ای گھار دا
