غزل
بیگم شاد چغتائی
جندڑی نمانی اے تے دکھاں دی کہانی اے
ہنجواں دے وس پئی سجری جوانی اے
دل نوں ڈراندیاں نیں شوہ دیاں شوکراں
سنیاں نہ جاندیاں پوہ دیاں ہوکراں
گلی گلی ویکھدی تے باری باری تکدی
پلکاں تے آئے ہوئے ہنجواں نوں ڈکدی
مینوں کر دتا ای سکھیاں توں وکھ وے
تے آپ رکھ لئی بھاویں کسے اُتے اکھ وے
فیر وی اڈیک وچ بوہا کھلا رکھدی
ایہو جیہاں بھیڑیاں سوچاں نوں وی ڈکدی
کل دا توں کہہ گیوں آئی تیری کل ناں
تیرے بناں چین مینوں آوے اک پل ناں
