پنجابی یونین دی چھتر چھاویں پنجاب ہائوس وچ منے پرمنے شاعر ریاض شاہد دی آدر وچ مشاعرہ

حیاتی دے ہر کھیتر وچ گجرانوالہ ڈویژن دی وکھری پچھان اے۔
کھیڈاں کھاڑیاں توں لے کے ادب تیکر ایس ڈویژن نے ون سونے ہیرے پیدا کیتے نیں ۔ایس ڈویژن دی زرخیز مٹی نے مولانا ظفر علی خان جیہا وڈا پتر کار وی پیدا کیتا ،مولانا ظفر علی خان 1873 وچ وزیر آباد وچ جمے ،تعلیم مکمل کرن مگروں پتر کاری دے شعبے ول آئے تے روزنامہ زمیندار نوں پترکاری دی پیک تے اپڑا دتا۔مولانا ظفر علی خان ہوراں نوں صحافت دا امام آکھیا جاندا اے۔۔شاعری دی گل کریئیتے پنجابی بولی دی سبھ توں وڈی شاعرہ امرتا پریتم وی ایتھوں دی جم پل سی ۔اوہدی ایہہ نظم ہر کسے نوں اج تیکر یاداے۔
اج آکھاں وارث شاہ نوں کتوں قبراں وچوں بول
تے اج کتابِ عشق دا کوئی اگلا ورقا پھول
اک روئی سی دھی پنجاب دی تو لِکھ لِکھ مارے وین
اج لکھاں دھیاں روندیاں تینوں وارث شاہ نوں کہن
اٹھ دردمنداںدیادردیااٹھ تک اپنا پنجاب
اج بیلے لاشاں وِچھیاں تے لہو دی بھری چناب
٭٭٭٭٭
امرتا پریتم توں اڈ گجرانوالہ دے نیڑلے پنڈ سید نگر دے واسی اسیر عابد ہوراں نوں کون نہیں جان دا۔اسیر عابد ہوراں دیوان غالب دا منظوم پنجابی ترجمہ کرکے غالب نوں پنجابی وچ متعار ف کرایا۔غالب دی مشہور زمانہ غزل اے۔
یہ نہ تھی ہماری قسمت کہ وصالِ یار ہوتا
اگر اور جیتے رہتے یہی انتظار ہوتا
٭٭٭٭٭
ایس غزل نوں اسیر عابد ہوراں پنجابی وچ انج ڈھالیاجے اردو والی غزل بھلا کے رکھ دتی۔
ایڈے کتھوں سی نیک نصیب مرے
مری بکلے وی میرا یار ہندا
ودھ جاندے جے ہور وی ساہ میرے
ہندا کیہ ، ایہو انتظار ہندا
٭٭٭٭٭
انج ای ایس ڈویژن دیاں دوجیاں علمی تے ادبی شخصیات وچ احمد بشیر ،الطاف گوہر ، کرشن چندر ، عبدالرشید حسرت ، میرا جی ، ن م راشد ، منو بھائی تے دوجے رلتی نیں ۔اک ہور ناں جنہاں دی شاعری نوں گوئیاں نے بوہت گایا اوہ اے عبد الحمید عدم ہوراں دا۔عبد الحمید عدم ہوریں پنڈ تلونڈی موسی وچ 10اپریل 1910نوں جمے تے اردو غزل وچ وڈا ناواں کھٹیا۔نعت دے کھیتر وچ حفیظ تائب توں وڈا ناں کہڑا اے۔تائب ہوریں بھاویں پشاور وچ پیدا ہوئے پر اوہناں دا آبائی پنڈ احمد نگر اے ۔تائب ہوریں نعت دے حوالے نال اک سند دا درجہ رکھدے نیں ۔اوہناں نوں تمغا حسن کارکردگی، نقوش ایوارڈ، آدم جی ایوارڈ، ہمدرد فاونڈیشن ایوارڈ سمیت کئی ایوارڈ وی ملے پر میں سمجھناواں کہ ایہہ سارے ایوارڈ حفیظ تائب ہوراں دے کم توں بہوں نکے نیں۔
گجرانوالہ دے موجودہ ویلے دے شاعراں وچ اک نویکلا ناں ریاض شاہد ہوراں دا وی اے ۔۔ فیروز والا ضلع گجرانوالہ دے واسی ریاض شاہد ہوریں ورھیاں توں روٹی روزی دے چکر وچ بحرین وسدے نیں پر اوہناں دا دل اپنے وطن تے اپنے پنجاب نال ای دھڑک دا اے۔
گجرانوالہ ڈویژن دے واسی تے پنجابی زبان دے وڈے آگو مدثر اقبال بٹ ہوراں ولوں پنجابی یونین دی چھتر چھاویں ریاض شاہد ہوراں دے اعزاز وچ مشاعرہ کرایاگیاجہدی اگوائی منے پرمنے شاعر جان کاشمیری ہوراں کیتی ۔۔مشاعرے دے اچیچیے پروہنیاں وچ اشتیاق حسین اثر،شہزاد بزمی، محمد علی فضل تے رخسانہ سحر ہوریں سن۔دوجے پروہنے شاعراں وچ یسین یاس،طاہر ہاشمی،پروفیسر منشا احسن،ظہیر مہروی،اثرہ اسلم،قیصر محمود گورایہ،صائمہ الماس،زرقا نسیم غالب،شیخ اعجاز چوپڑہ شامل سن۔۔مشاعرے دا آغاز تلاوت قرآن کریم تے نبی کریم دی نعت نال کیتا گیا جہدی سعادت ملک دے مشہور نعت خواں نبیل نظامی ہوراں دے حصے آئی۔
روایت موجب سبھ توں پہلاں نقیب مشاعرہ اعظم توقیر ہوراں اپنا پنجابی تے اردو کلام سنا کے پروگرام نوں اگے ودھایا۔۔پڑھے گئے کلام وچوں کجھ ونگیاں ۔
کبھی اِس سمت بل کھائے کبھی اس سمت بل کھائے
بہت تڑپا ہے کاغذ بھی مری تصویر جلنے تک
٭٭٭٭٭
پسِ پردہ بھی تکلم سے گریزاں رہنا
لوگ آواز سے تصویر بنا لیتے ہیں
٭٭٭٭٭
یہ بجا ہے مری تصویر جلی ہے لیکن
آگ سے پوچھ ذرا،آگ کی حالت کیاہے
جان کاشمیری(صدر)
٭٭٭٭٭
رہتا نہیں ہے کوئی بھی وہم و گمان میں
حرفِ جمال رہ گیا خالی مکان میں
آتا نہیں ہے مجھ کو نظر اب کہیں بھی یار
کہتے ہیں جس کو عشق ، کہیں بھی جہان میں
یاروں نے عین وقت پہ چھوڑاتھا ساتھ ، جب
باقی بچا نہ تیر کوئی بھی کمان میں
لبیک کہنے والوں کی تعداد کم ہوئی
تاثیر کیا رہی نہیں اب کہ اذان میں ؟
اک ایک کر کے سارے مریں گے یہ دیکھنا
بیٹھے ہیں جو بھی کنجِ عدو کی امان میں
پنجرے میں پلنے والے پرندے تھے جب اڑے
تھک ہار کر وہ گر پڑے آدھی اڑان میں
ریاض شاہد(اچیچا پروہنا)
٭٭٭٭٭
کیہ دساں میں کنے کچے نکلے نیں
میرے سارے رِشتے بھگے نکلے نیں
٭٭٭٭٭
پکے پیریں جنہیں نال کھلونا سی
اوہدے سارے وعدے کچے نکلے نیں
٭٭٭٭٭
دکھاں میرا ساتھ نہیں چھڈیا اج تیکر
اپنی گل دے اینے پکے نکلے نیں
اعظم توقیر(ناظمِ مشاعرہ)
سبھ الاہمے لاہ کے سئوناں
فیر کتے میں جا کے سئوناں
منیا جھوٹھ گناہ اے پر میں
بالاں نوں ورچا کے سئوناں
اشتیاق حسین اثر
٭٭٭٭٭
یہ نقل کی ہے نقل مگر اصل اور ہے
شہرت ہے جس کی شہر میں وہ شکل اور ہے
شاید میں رکھ نہ پائوں روایت کو برقرار
اب کے مرا لگان،مری فصل اور ہے
شہزاد بزمی
٭٭٭٭٭
بجھتے ہوئے دیے کو بچانے لگی ہوں میں
خود کو ہوا کے سامنے لانے لگی ہوں میں
٭٭٭٭٭
پھر سے دِلی اجاڑ بیٹھو گے
دے دو میرا ، سری نگر مجھ کو
رخسانہ سحر
دس تینوں کیہ لبھا میری اکھیں گھٹا پا کے
میری نظر تے دونی ہو گئی تیتھوں دھوکھا کھا کے
٭٭٭٭٭
وانگر برف دے کھر جانا اے
مٹی ہیٹھاں ٹر جانا اے
محمد علی فضل
٭٭٭٭٭
میرے کول نیں گلاں دو
اپنا کر،یا میرا ہو
مر ، مرا کے اپڑے آں
انج نہ سجناں بوہا ڈھو
یسین یاس
٭٭٭٭٭
دل تے تیر چلیندے پئے نیں
ظالم لوگ ہسیندے پئے نیں
شیخ اعجاز چوپڑہ
٭٭٭٭٭
ہسدے ، کدھے جھر دے
اکھر وچ تحریراں ٹردے اکھر
٭٭٭٭٭
جاون والے کتھے جھوک وسائی اے
راہواں دے وچ نظراں سکنے پئیاں نیں
قیصر محمود گورایہ
٭٭٭٭٭
تخت سے دار تک چلے آئے
تیرے دیدار تک چلے آئے
ہم نے تو بات شعر پر ، کی تھی
آپ کردار پر چلے آئے
طاہر ہاشمی
٭٭٭٭٭
منزل کے اردگرد مقامات ہیں غلط
سب ٹھیک ہیں سوال،جوابات ہیں غلط
٭٭٭٭٭
اثرہ ہیں باغِ زیست کے دو پھول ہجرو وصل
دونوں مجھے قبول معانی کو کیا کروں
اثرہ اسلم
٭٭٭٭٭
لبوں کی پیاس نے گھیرا ہوا ہے
اسی احساس نے گھیرا ہوا ہے
ملا ہے حکم ہجرت جب سے ان کو
مجھے بن باس نے گھیرا ہواہے
صائمہ الماس
٭٭٭٭٭
کر کوئی شخص مرے پیار کے قابل تخلیق
پھر مجھے اس کی محبت پہ مقرر کر دے
٭٭٭٭٭
یہ عورت ہے جو اپنے دل میں سب کا درد رکھتی ہے
جگر میں عشق کی گرمی ہے لہجہ سرد رکھتی ہے
زرقا نسیم غالب
٭٭٭٭٭
اکھاں دے وچ اکھاں پا کے
ڈھیر پواڑے شک دے پئے نیں
ظہیر مہروی
٭٭٭٭٭
مشاعرے دے اخیر تے جان کاشمیری ہوراں ریاض شاہد،رخسانہ سحر تے محمد علی فضل ہوراں نوں یادگاری شیلڈاں پیش کیتیاں۔۔تے فیر میزبان مدثر اقبال بٹ ہوراں سارے پروہنیاں دا شکریہ ادا کیتا تے بنتی کیتی کہ سارے متر ایسے طرح پنجاب ہائوس نوں اباد رکھن ۔