غزل
حسن رضوی
دھرتی اُتے چانن ہووے
شالا کوئی سورج بووے
کوئی جھناں تے انج دا دسے
جتھے سوہنی مُکھڑا دھووے
میرے دیس دی اک اک سوہنی
چاٹی رڑکے دُدھ بلووے
رات نوں میں تے رات ای آکھاں
بھاویں میرے ساہ کوئی کھووے
بلدے شہر نوں ویکھ حسن ہُن
میرا اکھر اکھر رووے
