بدلدیاں رُتا وچ مشاعرہ

ڈاکٹر صغرا صدف

فطرت دے نظم و ضبط وچ جکڑے موسم کدوں بدلدے نیں اوہ تے چابی والی گھڑی وانگوں اپنے معمول دے مطابق چلدے رہندے نیں۔ صرف سانوں وکھائی دیندا اے تے ایہ فرق شاید ایس لئی رکھیا گیا اے کہ مہم جو مزاج انسان دی طبیعت دا ذائقہ بدلدا رہوے۔ سوچو جے دن تے رات دے مخصوص چکر وانگوں پوری دنیا دا موسم تے درجہ حرارت اکوجیہا ہوندا تے زندگی کنی میکانکی تے پھِکی ہوندی۔ بہار رُت دی خوشگواریت دِلاں وچ وصل امنگاں نوں جنم دیندی نہ خزاں دے مدھم رنگ روح نوں ہجر دی دلگداز کیفیت نال ملول کردے۔ نہ سردی گرمی دی صبح’ دوپہراں تے شاماں منفرد ذائقیاں نال بھریاں ہوندیاں۔ یکسانیت نال اکتاہٹ دِلاں نوں پتھر بنا دیندی۔ انسان مشین وانگوں انھے قنون دے بہرے لمحیاں وچ جکڑیا رہندا۔ صد شکر کہ سانوں موسماں دی رنگارنگی عطا ہوئی جہناں دے نال زندگی دیاں ان گنت خوبصورتیاں جڑیاں ہوندیاں نیں۔ زمین دے کسے حصے تے جون دی گرمی تے کدھرے جذبیاں نوں منجمد کردی سردی رکھی گئی تاں جے منفرد’ متضاد تے خوشنما منظر وجود وچ آ سکن۔
ساڈے خوبصورت وطن وچ پت چھڑ دا موسم آندا ضرور اے پر خزاں سانوں نڈھال نہیں کر سکدی ایس لئی کہ اسیں ہر بے رنگ موسم دے نال جین دے کجھ لوازمات بنھ رکھے نیں۔ کدی جدوں نومبر دی خنک شاماں دے نال اداسی دی بیل لپٹ کے اوہناں دی تازگی دے رنگاں نوں ماند کرن لگدی تے ایس دھرتی دے لوک اوہناں نوں ست رنگی سرگرمیاں نال سجان دی جستجو وچ سرجوڑ کے بیٹھے۔ ایس طرح پاکستان دے سارے وڈے شہراں خاص کر کراچی تے لہور وچ ایس موسم وچ منفرد ادبی و ثقافتی میلے منعقد کرن دا فیصلہ ہویا تے فیر ایہ روایت بن دی گئی۔ لہور وچ کدی فیض میلہ سجاکھی’ لہور لٹریچر فیسٹیول’ اجوکا تے پیرو دے پلیٹ فارم توں تھیٹر دے عالمی سطح دے پروگرام جگمگائے۔ حکومتی ثقافتی اداریاں تے ضلعی حکومتاں دے بہاریہ میلے’ مشاعرے وی عموماً ایسے مہینے ہوندے سن پر ایس واری نومبر میلیاں دی تھاں عجب طرح دے تنائو تے کشمکش دا مہینہ بنیا رہیا۔ سوائے عالمی اردو کانفرنس کراچی دے کدھرے کوئی ہلچل نظر نہ آئی۔ سارے تہوار فروری’ مارچ 2023ء تک ملتوی ہو گئے پر دھڑکدے لمحیاں دا شہر لہور بے حس تے چپ نہیں رہ سکدا۔
ایسے سوچ نوں لے کے نیپا دا مشاعرہ منعقد ہویا جنہے بہت سارے گم گزشتہ رنگ یاد دلا دتے۔ مشاعرہ ساڈی ثقافتی قدراں دا ترجمان اے۔ ایہدے نال جڑے سارے لوازمات نے ماحول نوں خوبصورت بنا رکھیا سی۔ بہت ای عزیز سید بلال حیدر جو شعروادب نال خاص لگائو رکھدے نیں تے اج کل نیپا وچ کورس تے نیں نے ایس پروقار محفل دا پربندھ کیتا۔ سرکاری جاہ و جلال وچ ڈبی عمارت ادبی و ثقافتی سرمستی وچ سرشار سی۔ ادب دے سارے سلیقے’ طریقے کندھاں دے اندر باہر جلوہ گر سن۔ مینوں امید اے کہ کورس دے بعد جدوں ایہ افسران وکھووکھ محکمیاں دی کلیدی ذمہ داریاں سنبھالن گے تے معاشرے وچ ادب و ثقافت دے راہیں خیر دیاں قدراں نوں اجاگر کرن وچ بھرواں کردار ادا کرن گے۔
ایس مشاعرے دی سب توں ودھیا گل ایہ سی کہ ہمیشہ ہاں کرکے دامن بچا جان والے شاعر شعیب بن عزیز نے ایس مشاعرے دی صدارت کیتی تے اوہناں توں جی بھر کے کلام سنیا گیا۔ راقم نوں بلال حیدر نال محبت دے بدلے کمپیئرنگ کرنی پئی کہ میرے خیرخواہ مینوں تقریبات وچ لیا کے میرے وجود طے طاری بیماری دی اداس یاداں ختم کرنا چاہندے نیں۔ شعیب بن عزیز دی جس خوبصورت دعائیہ تے التجائیہ غزل تے مشاعرہ ختم ہویا اوہدے کجھ شعر سنو:
کہاں لے جائوں یہ فریاد مولا
مِرا بصرہ ، مِرا بغداد مولا
بہت دکھ سہہ لیا اہلِ حرم نے
بہت دن رہ لیا ناشاد مولا
ہمارے حال کی بھی کچھ خبر لے
ہمارے دل بھی ہوں آباد مولا
ہمارے دکھ جبینوں پر لکھے ہیں
بیاں ہم کیا کریں روداد مولا
بہت سے شاد و فرحاں پھر رہے ہیں
ہمارے ساتھ کے برباد مولا
تو کیا ہم اپنی باری لے چکے بس
تو کیا اب ہم ہیں رزقِ یاد مولا
تو کیا یہ سب بساطِ رنگ و مستی
بچھے گی اب ہمارے بعد مولا
تو کیا یہ ہمدمی دائم رہے گی؟
یہ غم ہے کیا مِرا ہمزاد مولا
ہمارے چاہنے والے ہمیں اب
نہیں دیکھیں گے کیا دلشاد مولا
یہ جان و مال میرے تجھ پہ صدقے
تِرے محبوب پر اولاد مولا
مِرے لاہور پر بھی اِک نظر کر
تِرا مکہ رہے آباد مولا