غزل
منور احمد کنڈے
روندے روندے ویلے نیں کجھ کہندے رہنا
کہندے کہندے بلاں پرسیندے رہنا
دوروں دوروں دھرتی نوں ترساندے رہنا
سوچیں پے کے بدل مینہ برساندے رہندے
ہووے بھانبڑ یاں دیوے دی لو ہووے
اگ پتنگے الفت والی پیندے رہنا
سونہہ کھاہدی اے جنہاں پھر نہ ملنے دی
اوہناں دل دے شیشے اندر آندے رہنا
رات ہجر دی سوچاں سولی چڑھیاں نیں
شعلے غم دے برفاں نوں پگھراندے رہنا
محنت دا ہر پھل منور مٹھا اے
جو توں کٹنا چاہیں، اوہی بوندے رہنا
