اک سرکاری ڈرائیور دی ہد بیتی

امر جلیل

ملازمتاں لامحالہ عہدیاں دے حوالے نال جانیاں پہچانیاں جاندیاں نیں۔ ساڈا فقیراں دا واہ کیوں جے سرکار وقت نال پیا رہندا اے ایس لئی اسیں بلاواسطہ تے بالواسطہ اپنے آپ نوں سرکاری عہدیاں تک محدود رکھاں گے۔ جنی چادر سانوں ملی اے اونے پیر پھیلاواں گے۔ بھُل کے وی چادر چوں پیر باہر کڈھن دی غلطی نہیں کراں گے ۔ ساڈے ایتھے چادر چوں پیر باہر کڈھن والیاں دے پیر کٹ دتے جاندے نیں۔ اسیں شروع کر رہے آں سرکاری عہدے داراں دی خودنوشت’ ہڈبیتی’ آتم کتھا یعنی آٹوبائیوگرافی دا سلسلہ۔ ایس سلسلے وچ تسیں سنو گے سیکرٹری توں لے کے نایب قاصد تک دی آتم کتھا یعنی ہڈبیتی’ اسیں شروعات کراں گے اک ڈرائیور دی ہڈبیتی توں۔ سارے ڈرائیور کم تے اکو جہے کردے نیں پر اوہناں دے کم دی نوعیت وکھری ہوندی اے۔ ہوائی جہاز چلان والے نوں تسیں ڈرائیور نہیں کہہ سکدے۔ حالاں اوہ کم ڈرائیوراں والا کردا اے یعنی ہوائی جہاز چلاندا اے۔ ہوائی جہاز چلان والے نوں اسیں پائلٹ کہنے آں۔ پانی دا جہاز چلان والے نوں تسیں ڈرائیور نہیں کہہ سکدے۔ پانی دا جہاز چلان والے نوں کیپٹن کہندے نیں۔ ہوائی جہاز چلان والیاں نوں ڈرائیور کیوں نہیں کہہ سکدے؟ ایہ میں نہیں جان دا۔ میں صرف ایناں جاننا واں کہ ہوائی جہاز چلان والے نوں پائلٹ کہندے نیں۔ پانی دا جہاز چلان والے نوں پانی دے جہاز دا ڈرائیور نہیں کہندے۔ اپنی دا جہاز چلان والے نوں کیپٹن کہندے نیں۔ ہوائی جہاز چلان والے ڈرائیور یعنی پائلٹ تے پانی دا جہاز چلان والے ڈرائیور یعنی کیپٹن دی تنخواہ بس ڈرائیور تے ٹرک ڈرائیور توں لکھاں گنا زیادہ ہوندی اے۔
معاشرے وچ پائلٹ تے کیپٹن دی عزت ہوندی اے’ اہمیت ہوندی اے۔ اپنا کم پورا کرن دے بعد اوہ جدوں گھر جا رہے ہوندے نیں اوہناں دی گڈی ڈرائیور چلا رہیا ہوندا اے۔ ہڈ بیتیاں دا سلسلہ اسیں شروع کر رہے آں اک اجہے ڈرائیور دی آٹوبائیوگرافی توں جہنوں تسیں پائلٹ یاں کیپٹن کہہ کے مخاطب نہیں ہوندے۔ اوہنوں تسیں ڈرائیور کہہ کے بلاندے او۔ اوہدے ناں دا کریاکرم کرن دے بعد تسیں اوہنوں کدی شیدا’ کدی کھدو’ کدی شیدی’ کدی فیکا کہہ کے بلاندے او۔ سرکاری ڈرائیور سرکاری بساں چلاندے نیں۔ سرکاری ٹرک چلاندے نیں۔ فائر بریگیڈ دی اگ بجھان والی گڈیاں چلاندے او۔ بیل گڈی تے گھوڑا گڈی چلان والیاں نوں تسیں ڈرائیور نہیں کہندے۔ چار پہیاں والی گھوڑا گڈی چلان والے نوں تسیں کوچوان کہندے او۔ میں نہیں جان دا کہ بیل گڈی چلان والیاں نوں ساڈی اپنی زباناں وچ کیہ کہندے نیں۔ میں بس ایناں جاننا واں کہ بیل گڈی چلان والے نوں تسیں کوچوان’ ڈرائیور’ پائلٹ تے کیپٹن نہیں کہہ سکدے۔ تمہید نوں ادھورا چھڈ دینے آں تے ڈرائیور دی ہڈبیتی ول آنے آں۔ ہن تسیں سنو گے اک سرکاری ڈرائیور دی کہانی’ اوہدی اپنی زبانی۔
میرا ناں اللہ رکھا اے۔ میرے پیو دا ناں رب راکھا سی۔ تحصیل مرشد والی دے رہن والے سن۔ بیل گڈی چلاندے سن۔ اسیں اٹھ بھائی تے ست بھیناں بہت چھوٹے سی اودوں ساڈا والد اللہ نوں پیارا ہو گیا۔ اوہ ساڈے نال بڑا پیار کردا سی۔ تحصیل مرشد والی توں تحصیل پیراں والی دے درمیان بیل گڈی چلاندا سی۔ بیل گڈی وچ سامان ڈھون توں علاوہ دوہاں تحصیلاں مرشد والی تے پیراں والی دے درمیان لوکاں نوں لیاندا تے جاندا سی۔ دوہاں تحصیلاں توں علاوہ آل دوالے دیاں تحصیلاں وچ رہن والے مرشد سائیاں تے پیر سائیاں دے معتقد ہوندے سن۔ جدوں وی اللہ سائیں اگے دعا منگدے سن اودوں سدھے یعنی ڈائریکٹ اللہ سائیں اگے دعا نہیں سن منگدے۔ بابا پیر سائیاں تے مرشد سائیاں دی معرفت تے سفارش نال دعا منگدے سن۔ کہندے سن یاد رکھنا بیٹے’ توں سدھا اللہ سائیں توں کجھ نہیں منگ سکدا۔ اللہ سائیں توں کجھ منگن لئی کسے تگڑے مرشد سائیں یاں پیر سائیں دی سفارش لازمی ہوندی اے۔ ایسے طرح جیویں بادشاہ سلامت توں کجھ منگن لئی وڈے وزیر دی سفارش ضروری ہوندی اے تے وڈے وزیر تک اپڑن لئی کسے چھوٹے وزیر دی سفارش ضروری ہوندی اے تے چھوٹے وزیر تک اپڑن لئی کسے افسر نال دعا سلام لازمی ہوندی اے ایس لئی بابا کدی وی براہ راست اللہ سائیں اگے دعا نہیں سن منگدے۔ بابا پیر سائیاں تے مرشد سائیاں دے راہیں اللہ سائیں توں کجھ منگدے سن۔ اللہ سائیں نوں پیارا ہون توں پہلاں اک دن بابا نے مینوں سد کے کہیا سی: دیکھ اللہ رکھے’ سارے بھیناں بھائیاں وچوں توں سب توں وڈا ایں۔ میرے بعد توں ایہ گھر سنبھالنا اے۔ میں پیر سائیاں تے مرشد سائیاں دی معرفت اللہ سائیں اگے دعاواں منگیاں نیں تو میرے وانگوں بیل گڈی نہیں چلائیں گا۔ دیکھنا’ پیر سائیاں تے مرشد سائیاں پاروں تیرے لئی کجھ چنگا ای ہووے گا۔
پیر سائیاں تے مرشد سائیاں دیاں دعاواں دے طفیل مینوں ڈرائیوری کرن دی نوکری مل گئی۔ میں ڈرائیوری سکھی سی اک مسافر ویگن دے ڈرائیور توں۔ میرا ناں تے اللہ رکھا سی پر ویگن والے مینوں چھوٹا کہہ کے بلاندے سن۔ چھوٹے پیچ کس دے۔ چھوٹے ریڈیٹر وچ پانی چیک کر۔ گڈی دا آئل چیک کر۔ چھوٹے پانا دے’ چھوٹے چائے لے آ۔ چھوٹے دو پلیٹ دال مکھن تے قندھاری نان لے آ۔ بچپن توں لڑکپن تک میں چھوٹا رہندے ہوئے استاداں توں گڈیاں دے گُر سکھ لئے سن۔ جوان ہویا تے میں کراچی تے حیدرآباد دے درمیان ویگ وچ مسافر ڈھوندا سی۔ ایہدے بعد مینوں سرکاری نوکری کیویں ملی’ ایہ قصہ تہانوں آن والی کتھا وچ فقیر سناوے گا۔٭