“عظمتِ محرم تے درسِ صبر و استقامت”
لاہور: (ڈاکٹر مفتی سید اطہر علی) اسلامی سال دی شروعات جیہڑے مہینے توں ہوندی اے اوہ محرم الحرام اے۔ قرآنِ مجید وچ ایہنوں اوہناں چار حرمت (عزت) والے مہینیاں وچ گنیا گیا اے جیہناں بارے صاف حکم دتا گیا اے کہ ایہناں وچ لڑائی جھگڑے توں بچیا جاوے۔ اللہ پاک دا فرمان اے: “اللہ دے نیڑے مہینیاں دی گنتی بارہ اے، اوہناں وچوں چار حرمت والے نیں” (سورۃ التوبہ: 36)۔
محرم الحرام نہ صرف کیلنڈر (تقویم) دے حساب نال اہم اے بلکہ ایہدی روحانی، اخلاقی تے تریخی حیثیت وی بے مثال اے۔ ایہ مہینہ امت نوں ویلے دی قدر، قربانی دی عظمت تے حق لئی ڈٹ جان (استقامت) دا سبق دیندا اے۔ ایس مہینے نوں نبی کریم ﷺ نے اللہ دا مہینہ فرمایا اے تے ایہدے وچ روزے رکھن دی فضیلت نوں واضح کیتا اے۔
محرم دا سب توں وڈی فضیلت والا دن “عاشورا” یعنی 10 محرم اے، جیہڑا انسان دی تاریخ وچ کئی انقلابی واقعات دا دن اے۔ ایس دن نوں اللہ تعالیٰ نے حضرت موسیٰ علیہ السلام تے اوہناں دی قوم لئی نجات (آزادی) دا دن بنایا۔ حدیث مبارکہ اے کہ “ایہ اوہ دن اے جیہدے وچ اللہ تعالیٰ نے موسیٰؑ تے اوہناں دی قوم نوں نجات دتی” (صحیح بخاری: 2004)۔ نبی اکرم ﷺ نے ایس دن روزہ رکھن نوں ثواب دا کارن قرار دتا تے ایس توں پچھلے سال دے گناہ معاف ہون دی امید ظاہر فرمائی: “مینوں اللہ توں امید اے کہ عاشورا دا روزہ پچھلے سال دے گناہوں دا کفارہ بن جاوے گا” (صحیح مسلم: 1162)۔
