“بیوہ پنڈ” جِتھے 40 سال تیکر ہر روز لاشاں ڈِگدیاں رہیاں، ہولناک داستان
گیا (بہار) : بھارتی ریاست بہار دا “بیوہ پنڈ” پچھلیاں چار دہاکیاں تیکر ایہوجہی خونریز گینگ وار دی زد وچ رہا جیہنے پورے علاقے نوں ڈر، دہشت تے بدلے دی علامت بنا دتا۔ ذرائع ابلاغ وچ اکثر خاندانی، قبیلے تے جرائم پیشہ لوکاں دے جھگڑیاں تے خونریز لڑائیاں دیاں خبراں تے رپورٹ ہوندیاں رہندیاں نیں پر بھارت وچ دو گروپاں دی ایس لڑائی نے پنڈ تباہ تے نسلاں مکا دتیاں۔ “بیوہ پنڈ” دی داستان پڑھ کے تسی مشہور فلم ’گینگ آف واسع پور‘ دی کہانی نوں بھل جاؤ گے۔
نام بیوہ پنڈ کیوں پیا؟ بھارتی میڈیا رپورٹ دے مطابق لگاتار قتل و غارتگری، لاشاں دا ڈِگنا، خانداناں دا اجڑنا تے نسل در نسل چلن والی دشمنی نے ایس پنڈ نوں ایس حد تیکر بدنام کر دتا کہ لوک ایہنوں “بیوہ پنڈ” دے نام توں سدن لگ پئے۔ مقامی لوکاں دے مطابق اک ویلا ایہوجہا وی سی جدوں پنڈ وچ سویر دی چُپ اذان یا مندر دی ٹلیاں (گھنٹیاں) نال نہیں بلکہ گولیاں دی تڑتڑاہٹ نال ٹُٹدی سی۔ شام ڈھلدے ای گلیاں سنسان ہو جاندیاں تے ہر گھر دے بوہے ڈر دے مارے بند ہو جاندے سن، کیونکہ کسے نوں پتہ نہیں ہوندا سی کہ اگلی لاش کس دے گھروں اٹھے گی۔
دوستی دشمنی وچ بدلی، پنڈ دو حصیاں وچ ونڈیا گیا ایس خونی داستان دا آغاز 1980ء دی دہاکی وچ ہویا، جدوں پنڈ دے دو نیڑے دے بیلی (دوست) مسلم میاں تے پرسادی پاسوان اک معمولی جہی گل توں بعد اک دوجے دے بدترین دشمن بن گئے۔ علاقے دے رہائشیاں دے مطابق چوری دی اک واردات دے دوران مسلم میاں اُتے اک بااثر عوامی نمائندے دے پیو دے قتل دا الزام لگا، جس توں بعد دوواں دوستاں دے راہ ہمیشہ لئی وکھ ہو گئے تے پورا پنڈ دو مخالف دھڑیاں وچ ونڈیا گیا۔
دھڑ ملیا، سر اج تیکر نہ مل سکیا کجھ ای مہینیاں بعد مسلم میاں نوں بھی قتل کر دتا گیا، اوہناں دی لاش دا دھڑ پنڈ توں باہر اک کھوہ دے نیڑے ملیا، پر سر کدی وی لبھ نہ سکیا۔ ایس واقعے نے پنڈ وچ ایہوجہی خوفناک روایت نوں جم دتا جیہنے ہر بندے نوں کنبا (دہلا) کے رکھ دتا۔ مقامی لوکاں دے مطابق قاتل اکثر مقتول دا سر اپنے نال لے جاندے سن تاکہ مخالفاں وچ ڈر تے ہراس پھیلایا جا سکے۔
بدلے دی اگ وچ پورا خاندان سڑ گیا مسلم میاں دے قتل توں بعد دشمنی ہور ودھ گئی۔ اوہناں دے تینے بھرا اصغر میاں، وکیل میاں تے خلیل میاں وی اک اک کر کے قتل کر دتے گئے۔ بعد وچ مختار عالم، قیوم میاں، پیارو میاں، ابو اللیث میاں، کملیش تے درجنیاں ہور لوک بھی ایس خونی ٹاکرے دی نذر ہو گئے۔ ہر قتل توں بعد بدلے دی نویں کہانی جم لیندی تے اک لاش اگلی لاش دی بنیاد بن جاندی۔ پنڈ وچ ایہوجہا ماحول بن گیا جِتھے بھرا، چاچا، بھتیجا یا کوئی وی رشتہ محفوظ نہ رہا۔
40 سال تیکر جاری خون دی ہولی مقامی لوکاں دا کہنا اے کہ تقریباً 40 سال تک قتل و غارت دا ایہ سلسلہ چلدا رہا۔ ہر نویں نسل اپنے وڈیاں دی دشمنی نوں اپنا فرض سمجھ کے اگے ودھاندی رہی تے گینگ وار ختم ہون دے بجائے ہور پھیلدی گئی۔ پنڈ دے اک بڈھے رہائشی نے دسیا کہ اوہناں نے اپنی جوانی وچ وی لوکاں نوں مردے دیکھیا تے بڈھے پے وچ وی ایہو منظر دیکھ رہے نیں۔ اوہناں دے مطابق ایہ لڑائیاں تھاں (زمین) یا مذہب لئی نہیں بلکہ انا، طاقت تے برتری ثابت کرن لئی لڑیاں جاندیاں سن۔
لوکاں نے اپنی اولاد دے رشتے بھی توڑ دتے لگاتار قتل و غارت نے مانجھولی دی ایہوجہی پچھان بنا دتی کہ دوجے علاقیاں دے لوک ایتھے رشتے کرن توں وی ڈرن لگ پئے۔ مقامی لوکاں دے مطابق کئی گبرو (نوجوان) صرف ایس وجہ توں ویاہ نہ کر سکے کہ کوئی بھی اپنی دھی ایس پنڈ وچ ویاہن لئی تیار نہیں ہوندا سی۔ ڈر دی وجہ توں کئی خاندان اپنا آبائی پنڈ چھڈ کے دوجے شہراں تے ریاستاں وچ چلے گئے۔
ویاہ دیاں خوشیاں ماتم وچ بدلن لگیاں پنڈ دے رہائشی ربُّل میاں نے اک دل دہلا دین والا واقعہ سناؤندے ہوئے دسیا کہ اوہناں دی دھی دے ویاہ وچ جنّت (بارات) آ چکی سی، قوالی ہو رہی سی تے ہر پاسے خوشی دا ماحول سی، ایس دوران اچانک فائرنگ ہوئی تے اوہناں دے رشتے دار قیوم میاں قتل ہو گئے، چند گھڑیاں وچ ویاہ دی تقریب ماتم وچ بدل گئی تے خوشیاں دا گھر سوگ وچ ڈُب گیا۔
مذہبی نہیں، طاقت دی جنگ سی سوادلی (دلچسپ) گل ایہ اے کہ ایس پورے تنازع دا تعلق نہ مذہب نال سی تے نہ ہی زمین یا جائیداد دے جھگڑیاں نال۔ مقامی لوکاں دے مطابق ہندو تے مسلمان ورھیاں توں اکٹھے رہندے آئے نیں، اصل جنگ صرف غلبے، اثر و رسوخ تے طاقت پاؤن دی سی، جیہنے پورے پنڈ نوں گینگ وار دا میدان بنا دتا۔
حالات وچ کسے حد تیکر سدھار پولیس افسراں دے مطابق پچھلے 10 توں 15 سالاں دے دوران لگاتار کارروائیاں، سخت نگرانی تے کئی ملزمان دی گرفتاری توں بعد وڈے پدھر اُتے قتل دیاں وارداتاں وچ چوکھا گھاٹا (نمایاں کمی) آیا اے۔ فیر وی مقامی لوکاں دا کہنا اے کہ بھاویں فائرنگ پہلے ورگی نہیں ہو رہی پر ورھیاں پرانیاں دشمنیاں دے پھٹّ (زخم) اج بھی سجے نیں تے پنڈ دی خونی تاریخ لوکاں دے ذہناں توں مٹی (محو) نہیں ہوئی۔
