غزل
عطاء العزیز
ہر پل میرے رون دی عادت بدل گئی اے
لگدائے تیرے ہجر دی صورت بدل گئی اے
جہڑی اڈ اڈ پیندی سی اوہ پیریں ڈگ پئی اے
مینہ ورھیا تے مٹی دی سیرت بدل گئی اے
دھپاں ونڈدے ویکھے سنگھنے ساوے رُکھ سی
ظلم دی بستی دے وچ خصلت بدل گئی اے
جہڑے دن دا سکھ لیا ایہناں چھم چھم ورھنا
اکھیاں دی اُس دن توں قسمت بدل گئی اے
جد دی نوٹاں اُتے فوٹو چھپ گئی اوہدی
بندے دی اس دن توں قیمت بدل گئی اے
رب نویں نیں لیکن پوجا پاٹ پرانی
مندر اوہو پر وچ مورت بدل گئی اے
شیشے اگے کھڑن لگا وی ہن ایہہ ڈردا رہندائے
سمیں دے نال عطا دی اینی کو صورت بدل گئی اے
