غزل
عارف شاہ پروہنا
مریکہ کولوں امداد نہ منگ
کر کے انج فریاد نہ منگ
اگے ای تیرے چھ نیانے
رب توں ہور اولاد نہ منگ
چندہ لینا تے مسیتے بوہہ
کر کے ایویں جہاد نہ منگ
مفت وچ لبھی روٹی سالن
ایس دے نال سلاد نہ منگ
لان دے مینوں امن دا نعرہ
ہٹ جا ملاں فساد نہ منگ
فصلاں دی پیداوار ودھا
پانی بیج تے کھاد نہ منگ
جو کجھ لبھ دا کھا لے عارف
کھانیاں وچوں سواد نہ منگ
بے قدراں دی محفل دے وچ
شعر سنا کے داد نہ منگ
