غزل

منصور عزمی

لوکی اِس جہان دے اندر ہاواں بیجن لگ پئے نیں
دُھپ دے وچ کھلو کے سارے چھاواںبیجن لگ پئے نیں
رَبّ دے گھر نوں جاون والا رَستا گُھمن گھیری اے
اِس شہر دے لوکی خورے راہواں بیجن لگ پئے نیں
ماں دی اِک دُعا دا صدقا لکھاں بیڑے تردے نیں
اِس لئی تے اَجکل لوکی ماواں بیجن لگ پئے نیں
جبر، ظلم دی اِس دُنیا وچ جِینا ائوکھا ہویا اے
سبھ وسنیک ایتھے دے ویکھو ساہواں بیجن لگ پئے نیں
جدوں وساکھی آوے تے فِر سِراں دی واڈھی ہوندی اے
جیہناں دے ہتھ برچھے لوک اوہ بانہواں بیجن لگ پئے نیں
سُنیاں ایں جِن تے ڈیناں ایتھے فجرے پھیرا پائونا ایں
راتیں اُٹھ کے سارے لوک دُعاواں بیجن لگ پئے نیں
یاراں کولوں جِین دا ڈھنگ میں عزمیؔ پُچھ پُچھ تھَکیا واں
مینوں چھڈ اکلّا آپ صلاحواں بیجن لگ پئے نیں