اُڈے تسیں
امرجیت سنگھ سندھو
تلملا کے دھرتیوں آکاش ول اڈے تسیں
پھیر وی تاں دھرت دے چوگرد ہی گھمے تسیں
چن تے جا کے ملی جد چپ چانپ مڑھیاں جہی
ترس کے محفل نوں آخر دھرت ول پرتے تسیں
سی تسیں وی نال جد ظالم نوں میں ونگاریا
میں تاں ہن تک جوجھداں پر بھج گئے ڈر کے تسیں
موت ساگر توں ہے پرلے پارے سجن دا مقام
ڈب کے اوتھے جائیدا، جاؤ گے کنج تر کے تسیں
میں تاں کیول کر رہیاں دنیا نوں سمجھن دا یتن
دنیا نوں سمجھاؤن دے کردے پھرو دعوے تسیں
شاعرو، محفل دی زینت بن کے ہی سنتشٹ ہو
گملیاں وچ کھڑن والے پھل ہو سارے تسیں
ہر برائی نال جو لڑدا رہیا اے عمر بھر
اس توں کجھ سکھے تسیں سندھو نوں کجھ سمجھے تسیں؟
