غزل
امین خیال
میرا حق اے مینوں وی تے کائی دے
کولوں نہ دے میری کیتی لائی دے
اوہنوں دنیا بہتا عیبی جان دی اے
جہڑا اپنی بوہتی نت صفائی دے
اینی اُچی چانگر مار اس بھیڑ اندر
کسے نوں ای چا تیری چیک سنائی دے
اکھ دلالن ٹپلا وی کھا سکدی اے
سوچ کے دل دے سودے دی کوئی سائی دے
ویکھن والیاں دی پگ پیراں وچ آ پئے
میرے سچ نوں اپنی رب اُچیائی دے
دل دے درد بناں کیہ علم نوں کرنا ایں
لے لے علم پہاڑ اک غم دی رائی دے
رب تے اک محسوس کرن والی اے شے
دس خیالؔ بھلا اوہ کنج وکھائی دے
