غزل
علی محمد ملوک
جو وی حرف ہنر دا چانن
سبھ میرے اندر دا چانن
خورے کیوں اس ویڑھے اندر
آئوندا ڈردا ڈردا چانن
بھاویں پار سمندروں جائیے
چیتے آئوندا گھر دا چانن
دھرتی اُتے ڈلھکاں مارے
چن‘ سورج‘ انبر دا چانن
دل دا گھور ہنیرا ویڑھا
چانن دے نال بھردا چانن
تارے بھاویں کنے سارے
دیندے سردا‘ سردا چانن
نھیرا ڈردا مکھ لکووے
ویکھ مرے دلبر دا چانن
کدی تے جان ملوک جہی تے
پا دے‘ آ بے دردا‘ چانن
