غزل
منصور عزمی
دھرتی گُھپ ہنیرا ہوئی
کِسے دی سار نہ پُچھے کوئی
چودھریاں دے ہتھوں لُٹی
فیر کوئی مٹیار اے موئی
عرش منارے وی ہِلّے نے
دھرتی تے کوئی ماں اے روئی
مار مار کے بُھکھ نے چھمکاں
لاہ چھڈی غریب دی چھوئی
عزمیؔ لوکی اکھڑ ہوون
توں طبیعت رکھ نروئی
