نظــــم

شفیق قریشی

کدے پچھیا ای میرے کول بہہ کے
کہڑے دکھ میں سینے تے جری پھرناں
چھاواں ہیٹھ وی ذرا نہیں چین لبھا
دھپاں تان کے وی پالے ٹھری پھرناں
کدے پچھیا ای میرے کول بہہ کے
کہڑے دکھ میں سینے تے جری پھرناں
کہی موڈھے تے رکھ کے ہمتاں دی
رج گڈ کے تے بھکھاں چری پھرناں
کدے پچھیا ای میرے کول بہہ کے
کہڑے دکھ میں سینے تے جری پھرناں
ایتھے ہیریاں دا مُل کون جانے
تاہیوں ہنجواں تھیں کھیسا بھری پھرناں
کدے پچھیا ای میرے کول بہہ کے
کہڑے دکھ میں سینے تے جری پھرناں
بھلا ایس توں ودھ کیہ ہور ہونا اے
تھوڑا جی کے تے بہتا مری پھرناں
کدے پچھیا ای میرے کول بہہ کے
کہڑے دکھ میں سینے تے جری پھرناں
میرے جیہا وی کسے دا حوصلہ اے
جہڑے کم میرے نہیں سی کرن والے
اوہ وی کم میں ویکھ لے‘ کری پھرناں
کدے پچھیا ای میرے کول بہہ کے