غزل
کلیم شہزاد
دھخدیاں نینداں‘ سڑدے خواب
دل نازک تے ویکھ عذاب
تیرے مکھڑے توں سبھ واراں
میں سدھراں دے لال گلاب
نونہواں نال توں کھرچ نہ مٹی
میری گل دا دیہہ جواب
سینے دا اوہ ٹویا بن گئی
بال پُنے دی کڈھی راب
اکھاں نوں کجھ اتھرو دے دے
دل دی دھرتی ہے بے آب
رہن دے مینوں چپ چپیتا
سدھراں دا نہ چھیڑ رباب
آپے اپنی سنگھی گھٹی
وقت نے دتی ایسی داب
تینوں تیری صورت دِسے
شعراں والی کھول کتاب
تیری صورت تکنا پڑھنا
میں تے سمجھاں عین ثواب
روز روز دا ٹینٹا مُکے
کر لے یار کلیم حساب
